الهام گرفتن از زدن پشم گوسفند

یه مدته با اتوبوس می رم سر ایش. یعنی سر کار. بعضی راننده های اتوبوس شهری که جاده ملارد رو می رن پایین، اخلاقشون سه نقطه س. کم توشون آدم حسابی پیدا می شه. جدا از برخورد بد با مسافر، یه اخلاق مشترکی که دارن، البته می گم بعضی هاشون، اینه که قبل اینکه اتوبوس توقف کامل کنه به مسافر می گن پیاده شو.

وقتی مسافر هر چند سرعت اتوبوس کم باشه پیاده بشه، خطر آسیب دیدن زانو وجود داره. این موضوع در مورد خودم چند بار تکرار شد. گفتم برم پیش رییس خط، بعد با خودم فکر کردم رییس خط مگه کیه. خودش هم یکی از اینهاس دیگه. دور هم بعدا مسخره می کنن می خندن.

ذهنم درگیر بود تا شبکه استانی اوسگولان تپه به برنامه درباره زدن پشم گوسفند نشون داد. گوسفند ها رو می انداختن توی یه ریل آهنی و گوسفند مجبور بود تو همون مسیر راه بره. با خودم گفتم اینه. راهش همینه. کنترل فیزیکی. باید قبل از پیاده شدن تا جایی که می شه برم سمت ته اتوبوس تا راننده مجبور بشه صبر کنه برسم جلو و بنابراین سرعت ماشین به صفر برسه.

خوشحال می شم شما هم از الهام های زندگیتون برام بگین.