سر و صدای باشگاه زنونه هر روز صبح تا غروب

واقعا نمی دونم رو چه حسابی شهرداری ، تربیت بدنی یا هر سازمان مزخرف دیگه تو فردیس اجازه تاسیس باشگاه ایروبیک تو طبقه های بالای ساختمون رو داده. روز اول گفتن اینجا قراره باشگاه یوگا بشه. در سکوت می شینیم به انتهای آفرینش تفکر می کنیم.

هر روز از 8 صبح تا 8 شب همسایه ها از سر و صدای آهنگ های الکترونیکی با ضرباهنگ بالا خسته شدن. صدا تا چند تا ساختمون اونطرف تر می ره. مغازه های محل بعضی وقتها از شدت صدا می لرزن.

شاید آدم به روی خودش نیاره بگه عادت می کنم، حاج فلانی مایه دار محل هست ، کسی نتونه چیزی بهش بگه، اما این آلودگی صوتی ناخودآگاه همه رو عصبی کرده. صبح با صدای اهنگ آذری از خواب می پریم، با اعصاب خراب می ریم تو جامعه. خودتون حدس بزنید روزمون چطوری می گذره. با مشتری درگیر می شیم ، تو رانندگی درگیری می شیم و هزار تا مشکل دیگه.

بعد کارشناس ها آمار می دن درگیری خیابانی افزایش یافته. جرائم خشن زیاده شده است. بعد هم یه عده می آن می گن خدارو شکر در ماه رمضان جرم کمتر می شود.

اینه داستان زندگی ما.